کار به شرط پشت میز نشینی(مهندس سینا شکورزاده)

کار به شرط پشت میز نشینی(مهندس سینا شکورزاده)
تیر 31, 1399
68 بازدید

در روزهایی که کارآفرینی و ایجاد کسب و کار از دیدگاه بسیاری از شهروندان مستلزم شرایط مالی مناسب و تجربه فراوان است و اکثر افراد کارآفرین متحمل دشواری های بسیاری در مسیر کسب و کار خود شده اند، عده ی کثیری از جوانان و فارغ التحصیلان دانشگاهی درصدد پر کردن فرم استخدام و یافتن شغل […]

در روزهایی که کارآفرینی و ایجاد کسب و کار از دیدگاه بسیاری از شهروندان مستلزم شرایط مالی مناسب و تجربه فراوان است و اکثر افراد کارآفرین متحمل دشواری های بسیاری در مسیر کسب و کار خود شده اند، عده ی کثیری از جوانان و فارغ التحصیلان دانشگاهی درصدد پر کردن فرم استخدام و یافتن شغل مناسب هستند. یقینا در میان مشکلات و آسیب های اجتماعی فعلی جامعه ایرانی، معضل بیکاری در میان سایر معضلات جدی جامعه همچون طلاق و اعتیاد، سهم بسزایی در ایجاد و گسترش بسیاری از ناهنجاری های اجتماعی عهده دار است. چالش که به نوعی علت آسیب ها و نارسایی های بسیار دیگری نیز می باشد. اکنون در دورانی به سر می بریم که یکی از ویژگی های شاخص و بارز جامعه کنونی ایران، رشد و گسترش فزاینده جوانانی معطوف می شود که از تحصیلات آکادمیک برخوردار هستند و توام شدن آن با بیکاری بار و میزان فشار روحی به خود و خانواده ی خود تحمیل می کنند.

از اینرو فرهنگ پشت میزنشینی و کارهای دولتی به شدت در میان جوانان افزایش یافته و شاید بتوان گفت به یک آفت نیز تبدیل شده است و باعث گردیده جوانان تمایل کمتری به مشاغل خانگی و کارآفرینی داشته باشند. چرا که قریب به اتفاق آن ها بر این باورند که کارمندی، شغلی ثابت و بی دغدغه است. شاید در مواردی آب باریکه ای محسوب شود ولی همیشگیست، سرمایه نمی خواهد و از ساعت 2 بعدازظهر در خدمت خودت هستی و بسیاری از مزایای دیگر که در وصف شغل کارمندی ذکر می شود.

اینچنین می شود که جوانان در تلاش رسیدن به شغل دلخواهشان یعنی همان کارمندی، طلایی ترین سال های عمرشان را براحتی از دست می دهند و ترجیح می دهند برای یک ازدواج موفق اول یک شغل مناسب داشته باشند و بعد به دنبال عشق بروند. البته شاید شما هم مثل خیلی ها فکر می کنید، که پشت میز نشینی و زندگی کارمندی هزار و یک مزیت دارد، اما اگر قرار باشد برای رسیدن به آن سال ها پشت آزمون های استخدامی سازمان های دولتی بمانیم خواهیم فهمید که پشت میز نشینی تنها راه دستیابی به آرزوهایمان نیست.

باید برای افزایش آمار اشتغال جوانان را از پشت میز نشینی و کارمندی به سمت کارآفرینی و کسب مهارت هدایت کنیم. متاسفانه جوانان بویژه قشر تحصیلکرده ی دانشگاهی، هر کاری را شغل نمی دانند و بیش از 90 درصد آن ها به فکر پشت میز نشینی هستند. بسیاری می خواهند جایی باشند که با توجه به مدرکشان هر چه سریع تر مدیر شوند و یا دستکم به عنوان نیروی اداری و کارمندی مشغول به فعالیت شوند. شاید تعداد معدودی باشند که با چشیدن طعم بیکاری حاضرند در هر جایی مشغول به کار شوند اما نمی توان به مسئله گرایش جامعه به پشت میز نشینی به صورت تک بعدی نگاه کرد و مانند مقامات دولتی دلیل اصلی بیکاری بسیاری از جوانان را تنها بوجود این طرز تفکر ارتباط داد. کارشناسان عمده ترین دلیل بیکاری را نبود مهارت های مورد نیاز بازار کار از سوی جویندگان کار عنوان می کنند. به همین علت درصد بسیار کمی از فارغ التحصیلانی که دوره های مهارتی را گذارانده اند، بیکار می مانند و در سریع ترین زمان ممکن جذب بازار کار می شوند.

جوانان باید در دوران تحصیل خود و نه پس از اتمام تحصیلاتشان باید به این مفهوم مهم دست یابند که پشت میز نشینی در ادارات و دستگاه دولتیی تنها را رسدن به اشتغال نیست و باید فرهنگ سازی مناسب و جذب کارجویان زمینه لازم، را برای افزایش توان مهارتی جامعه فراهم کنند.

اگر واقعا اعتقاد به اشتغال وجود دارد باید دولت کارآفرینان را گرد خود جع نماید و در حوزه اقتصاد و حوزه وزارت کار از آن ها استفاده کند. اما متاسفانه مشاهده می شود که به جای کارآفرینان و تولید کنندگان، تاجران و بازرگانانی که تنها به دنبال صرفه های اقتصادی هستند وارد عرصه کار شده اند و به همین علت است که با شرایط روبرو نمی توان به وعده ها و شعارهای دولت در بحث اشتغال دل خوش کرد.

مهندس سینا شکورزاده

 

برچسب‌ها:, , , , , , ,