شکوه سادات هاشمی بنیانگذار شرکت توره شیمی پارس

شکوه سادات هاشمی بنیانگذار شرکت توره شیمی پارس
تیر 2, 1399
231 بازدید

شکوه سادات هاشمی بنیانگذار شرکت توره شیمی پارس بخش: صنعت آرایشی بعداشتی- صنعت غذا تابلوی افتخارات: – کارآفرین برگزیده کشور در جشنواره کارآفرینی شیخ بهایی 1384 – کارآفرین برتر استان در جشنواره کارآفرینان برتر استان تهران1386 – کارآفرین منتخب جشنواره ملی نوآوری و شکوفایی – لوح تقدیر از پنجمین همایش کارآفرینی زنان صاحب صنعت و […]

شکوه سادات هاشمی
بنیانگذار شرکت توره شیمی پارس
بخش: صنعت آرایشی بعداشتی- صنعت غذا
تابلوی افتخارات:
– کارآفرین برگزیده کشور در جشنواره کارآفرینی شیخ بهایی 1384
– کارآفرین برتر استان در جشنواره کارآفرینان برتر استان تهران1386
– کارآفرین منتخب جشنواره ملی نوآوری و شکوفایی
– لوح تقدیر از پنجمین همایش کارآفرینی زنان صاحب صنعت و حرف
– کارآفرین برگزیده دانشگاه های کشور مانند دانشگاه تهران و امیرکبیر
– لوح تقدیر همایش یکروزه کارآفرینی اجتماعی زنان 1388
– سمبل انجمن زنان کارآفرین
– لوح تقدیر از دانشکده کارآفرینی
– لوح تقدیر از اتاق بازرگانی و صنایع و معادن استان تهران
– لوح زرین از وزارت کار و امور اجتماعی 1386و …
فعالیت ها و سمت ها:
– موسس و مدیرعامل شرکت توره شیمی پارس
– رییس هیات مدیره شرکت صنایع غذایی ریحان و لیمو
– عضو هیات موسس و هیات مدیره خانه کارآفرینان
– عضویت در انجمن ملی زنان کارآفرین
– عضویت در شورای بانوان بازرگان

من متولد پنجم تیر 1334 در شهریار هستم. پدرم نانوایی داشت و از اولین نانواداران تهران بود. از همان اول رفتار و طرز فکرم نسبت به خواهر و برادرانم متفاوت بود. اول دبستان بودم
که به تهران آمدیم و تحصیلات ابتدایی را در دبستان تربیت واقع در منطقه 14 گذراندم. دوران دبیرستان را در همان منطقه و در دبیرستان وحید دستگردی سپری کردم. اولین دوره ای که گذراندم کلاس های رایگان ماشین نویسی و منشی گری بود. کلاس نهم بودم. بعد از آن تصور کردم که اصول کار را یاد گرفته ام و باید سر کار بروم. بنابراین در کلاس های شبانه ثبت نام کردم. توسط یکی از همسایه ها به نام آقای محمد کلانتری به یکی از نمایندگی های ایران خودرو به عنوان فروشنده مشغول به کار شدم. بعد از مدتی آنجا بسته شد و من در یکی دیگر از نمایندگی های فروش قطعات ایران خودرو در پل چوبی شاغل شدم. از سال 49 تا 53 در آنجا کار کردم. در سال 54 که متقارن با اخذ دیپلم بود، ازدواج کردم.
همسرم موافق ادامه تحصیلم نبود. به طور پنهانی هر سال در کنکور شرکت می کردم و قبول می شدم؛ اما با مخالفت همسرم مواجه می شدم. آپارتمان قدیمی محل زندگی ام که در مجاورت حمام عمومی قرار داشت، مملو از سوسک بود. برای مبارزه با این حشره مقاوم دست به هر کاری زده بودم. این حشره که به دلیل زندگی در محل های کثیف و آلوده حامل بیماری های حاد برای بشر است، به هر جای خانه، نفوذ
می کند و هر چیزی را، ازکوچکترین وسائل آشپزخانه گرفته تا بسته های غذایی، یخچال و سفره نان را آلوده کرده و زندگی را افراد ساکن در خانه غیر قابل تحمل می سازد. برای رفع این معضل، از انواع حشره کش ها استفاده کرده و حتی با ریختن آب جوش سعی در بیرون کشیدن حشره و مقابله با آن می کردم، ولی روز به روز بر تعداد سوسک ها افزوده می شد. از پیگیری های مستمر و مراجعه به کتاب های مختلف، پرس و جو از اطرافیان و هر چه آنچه ممکن بود کارساز باشد دریغ نکردم. سر انجام به ترکیبی رسیدم که پس از مصرف آن و گذشت مدت کمی سوسک ها ناپدید شدند. پس از گذشت چند ماه متوجه شدم که نسل سوسک ها کاملا از خانه ی ما ریشه کن شده است. در این مرحله بود که به فکر افتادم بهتر است این محصول را به دیگران هم عرضه کنم تا آنها هم از شرّ این مزاحم خانگی خلاص شوند.
سال 76-77 بود. ابتدا در لگن رختشویی خانه، شروع به تولید این محصول کرده و با تهیه تیوب های مخصوص چسب آکواریم، به بسته بندی محصول پرداختم. با اینکه کار در سطح خانگی انجام می شد، از فروش آن به شاگردان ورزشی ام در کلاسهای صبحگاهی و فروش دست به دست آن توسط آنان، نه تنها سطح در آمد خانواده افزایش یافت، بلکه امیدی بر داشتن بازاری خوب و مناسب برایش تصور می شد. این محصول به نام امحا، غیرسمی است و اگر احیانا در اثر غفلت یک بچه آن را بخورد اتفاقی برایش نمی افتد.
محصول را به مراکز مختلف و ظاهرا ذیربط از جمله وزارت بهداشت درمان، آموزش پزشکی معرفی و با مسئولان مربوطه صحبت کردم؛ اما توجهی به این موضوع نشد تا اینکه روزی در اداره کل نظارت بر مواد آرایشی، غذایی و بهداشتی، به پیشنهاد یکی از مراجعان در طبقه پنجم به سازمان پژوهش ها رفتم. حدود یک سال در سازمان پژوهش ها تحت بررسی قرار گرفت و به سازمان های دیگر از جمله پژوهشگاه صنعت نفت و دیگر سازمان ها معرفی شد. سرانجام در
سال 1378 موفق شدم، گواهی نوآوری از سازمان پژوهش های صنعتی ایران و گواهی غیرسمی بودن از پژوهشکده شیمی (عدم مسمومیت برای انسان) و گواهی ثبت اختراع و تاییدیه صد در صد پژوهشگاه صنعت نفت را کسب کنم و اختراع به نامم ثبت شد. بدون سرمایه و تنها با کمک طرح اهداء کمک های فنی و تکنولوژی صنایع، کارخانه را در فیروزکوه خریدم و با وام صندوق توسعه تکنولوژی سازمان پژوهش ها خط تولید انبوه محصول را با چند نیروی محدود راه اندازی کردم و به تدریج آن را توسعه دادم. سپس کارخانه را به شهرک صنعتی ایوانکی منتقل کردم. همچنین از سال 87 کارخانه ای تحت عنوان شرکت صنایع غذایی ریحان و لیمو را تاسیس کردم و از 92 تولید انبوه انواع سالاد مانند سالاد چتنی را با نوع آوری و مزیت نسبی به بازار عرضه نمودم. بازار رقابتی شدیدی در این کار است.
در خصوص سرانجام ادامه تحصیلاتم باید بگویم که بعد از جدایی از همسرم، تحصیلاتم را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته اقتصاد توسعه و برنامه ریزی سمنان ادامه دادم و آماده شرکت در مقطع دکترا هستم.
کارآفرین نباید تصمیم مشکلات شود. باید ریسک پذیر بوده و وحشتی از به اجرا گذاشتن ایده اش نداشته باشد؛ حتی اگر سرمایه ای نداشته باشد. هیچ کاری نیست که نشدنی باشد. فقط
باید اراده نمود و تا رسیدن به هدف توقف نکرد.

برچسب‌ها:, , , , , , , , , , ,